Narodowe Święto Niepodległości

 

W dniu 12 listopada br. z okazji Narodowego Święta Niepodległości odbył się w dwóch turach na czwartej i piątej lekcji uroczysty apel. Narratorami przygotowanej przez nauczyciela historii Michała Motałę prezentacji multimedialnej byli uczniowie klasy II B: Martyna Kuberacka, Agata Żyto oraz Jakub Kozera. O stronę techniczną zadbali Mikołaj Wojtasz i Patryk Szymański z klasy III D.

Apel rozpoczął się od odśpiewania hymnu państwowego. Następnie Martyna Kuberacka przedstawiła okres walki o niepodległość od upadku I Rzeczpospolitej w końcu XVIII w. do wybuchu I wojny światowej. Wiek XIX przyniósł narodowi polskiemu niedolę braku własnego państwa. Naród podzielony między trzech zaborców walczył o niepodległość u bogu Napoleona, w powstaniach narodowowyzwoleńczych, w zrywach wolnościowych poza Ojczyzną. Doświadczył trudów represji po powstaniach, tułaczki Wielkiej Emigracji i zsyłek na Sybir. Przetrwał okres germanizacji i rusyfikacji z „Rotą” na ustach, karmiony literaturą i malarstwem „ku pokrzepieniu serc”. Heroiczną postawą rzeszy społeczników- patriotów, osobą Michał Drzymały i przykładem „dzieci wrzesińskich”. 

W drugiej części prezentacji Agata Żyto omówiła okres międzywojenny w historii Polski. I wojna światowa przyniosła niepodległość. Wolność po 123 latach niewoli wywalczyły pokolenia powstańców, ograniczników, duchownych, działaczy społecznych i polityków. Postanowienia traktatu wersalskiego nie oznaczały jednak automatycznie stworzenie własnego państwa. Legiony Polskie, Korpusy Polskie, Błękitna Armia, powstańcy wielkopolscy i śląscy, Orlęta lwowskie, uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej musieli przelać „krew wolności”, by wywalczyć granice II Rzeczpospolitej. Ważna była tutaj wspólna walka o dobro Ojczyzny, wielkich rywali politycznych,  ale w godzinie próby mężów stanu- Józefa Piłsudskiego i Romana Dmowskiego.

W trzeciej części prezentacji Jakub Kozera zaprezentował wydarzenia z historii Polski od wybuchu II wojny światowej. II Rzeczpospolita jedynie „zasmakowała” wolności. Ojczyzna padła ofiarą sojuszu dwóch totalitaryzmów, nazistowskiej III Rzeszy i komunistycznego ZSRR. Polacy zostali skazani na samodzielną walkę z siłami Wehrmachtu i Armii Czerwonej. Kolejny raz wykazali ogromny hart ducha i wolę walki za kraj. Cywile ginęli w masowych egzekucjach, ludność pochodzenia żydowskiego doświadczyła piekła holocaustu, mieszkańcy Kresów Wschodnich transportów na Wschód, oficerowie Wojska Polskiego zbrodni katyńskiej. Polacy przetrwali, walczyli poza granicami o Narvik, Tobruk, Monte Cassino, Falaise, w operacjach Armii Czerwonej. W okupowanym kraju działali przedstawiciele emigracyjnego rządu, Państwa Podziemnego, ruchu oporu, funkcjonowało tajne nauczanie, podjęto walkę cywilną i zbrojną z okupantem.

Niestety ofiarność narodu polskiego nie przyniosła w roku 1945 wolności. Polska Rzeczpospolita Ludowa na prawie pół wieku była krajem zależnym od Związku Radzieckiego. Za wolność i demokratyzację powojennej Polski przyszło przelać kolejne „morze krwi”. Zbrodnie stalinowskie na działaczach Polski Podziemnej, poznański czerwiec 1956, wystąpienia marca 1968, wydarzenia grudnia 1970 i czerwca 1976 to pamiętne daty tego okresu. Schyłek lat 70-tych przyniósł narodziny wielkiego ruchu społecznego i związkowego- „Solidarności”. Odrodzona w roku 1989 III Rzeczpospolita Polska dała początek wielkich przemian demokratycznych w Europie Środkowo- Wschodniej.

Uwieńczeniem apelu było przytoczenie kilku cytatów na temat dzisiejszego pojmowania patriotyzmu. Prelegenci mówili, iż dzisiejszy patriota to świadomy obywatel, wyborca, działacz organizacji pozarządowych, uczciwy pracodawca i pracownik. Osoba, która szanuje swoją historią, dorobek kulturalny narodu. Jest dumna z faktu, że jest Polakiem. Wystąpienie zakończył cytat Marszałka Józefa Piłsudskiego „ Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości” oraz piosenka w wykonaniu zespołu Chłopcy z placu broni „Kocham wolność”.

M.M.